در پروژههای سازمانی، وسوسه شروع با فناوری تازه همیشه هست. اما سامانهای که امروز سریع بالا میآید، اگر مسیر توسعه، اتصال و نگهداریاش روشن نباشد، خیلی زود به بدهی فنی و وابستگیهای پرهزینه تبدیل میشود.
پرسشهایی که قبل از انتخاب باید پاسخ بگیرند
- این فناوری با فرآیند واقعی سازمان جور است یا سازمان را مجبور به تطبیق مصنوعی میکند؟
- اتصال به سامانهها و دادههای موجود چگونه انجام میشود؟
- با رشد کاربران، حجم داده و تغییر فرآیند، چه تغییری در معماری لازم است؟
- امنیت، دسترسی و نگهداری از ابتدا دیده شده یا برای بعداً مانده؟
معیار کوشا
فناوری وقتی انتخاب درستی است که بتواند مسئله مشخص را با ریسک کنترلشده حل کند، قابل اندازهگیری باشد و مسیر توسعه بعدی را نبندد. در غیر این صورت، حتی بهترین ابزار هم فقط پیچیدگی جدیدی به سازمان اضافه میکند.